Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

beiden mogen trotsch zijn op hun heldenzonen daarginds; de vrijheidszucht der oude Germanen zit hun in 't bloed.

Het jaar 1580.... Portugal door Alva voor zijn meester veroverd en aan de Spaansche kroon gehecht. Machtige gebeurtenis voor het kleine Noord-Nederland, machtig door haar vérstrekkende gevolgen. Zonder de verovering van Portugal door het reeds zoo rijke Spanje, zou Nederland nimmer geworden zijn, wat het geworden is. Portugal veroverd — en Filips wenscht zich geluk, dat hij nu de Nederlanders dwingen kan uit Lissabon te blijven. Want de Nederlanders zijn in die dagen de vrachtvaarders van Europa, de bemiddelaars tusschen Oosterlingen en Westerlingen. En thans zal dat ophouden, meent Filips, en met dien stilstand zal ook het geld ophouden te vloeien in de zakken der rijke kaas- en veeboeren, 't ls slechts een kwestie van tijd, denkt hij. En hij haalt bij wijze van voorzorgsmaatregel de kwijnende Hanzesteden over, om de taak der Nederlanders te aanvaarden en wenscht zich nogmaals geluk. Intusschen vergeet Zijne Majesteit, dat de Hollanders bij uitstek practische lieden zijn, voorzichtig en bedaard, kalm en bezadigd, net als de Boeren in Zuid-Afrika, maar dat ze ook op tijd van aanpakken weten. Filips vergeet, dat die verachte Hollanders de schepen van Hamburg en Lubeck er in geen geval door zullen laten. Maar voural vergeet hij, dat de Hollanders 't wel eens in het hoofd konden krijgen, zelf per schip naar Indië te gaan. De Spaansche kanselier Terranova waarschuwt zijn koning; — vruchteloos evenwel. Met geweld zet Filips zijn plannen door. Eerst worden de Nederlandsche schippers in de Spaansche havens getergd, daarna wordt er onverhoeds beslag gelegd op hun schepen. Wat Terranova voorspeld en Hlips niet gelooid had, gebeurt: de Hollanders gaan zelf den weg zoeken naar Indië. Ze houden van vrede en willen daarom eerst een doorvaart in het Noorden opsporen. Als dit echter niet lukt, dan maar den steven gericht zuidwaarts; in elk geval: kómen zullen zij er. Worden ze onderweg door Spanjaarden en Portugeezen overvallen, welnu, er zijn toch wel oorlogsschepen bij de hand, om den vijand op een eerbiedigen afstand te houden. En zie, daar gaat het heen! Binnen de twintig jaar is niet alleen de vaart gevonden, maar men heeft Spanjaard en Portugees naar huis toe gestuurd en den Brit op den koop toe. De energieke Jan Pieterszoon Koen had het vooral op dezen laatste gemunt en liet hem geen rust. »Er uit!" gebood de Nederlandsche Leeuw, en met hangenden staart trok de luipaard af. Jubelend en juichend ontving het Nederlandsche volk zijn kloeke zonen,