Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

woord bleef uit. Den volgenden dag gaf Chamberlain, die al langer dan drie jaar rijn netten had uitgezet, op de voor hem verwonderlijk bezadigde wijze te kennen, dat de voorwaarden zoodalg waren, dat de regeering van H. M. onmogelijk over de v.er punten ken beraadslagen. Greene kreeg las, zijn paspoort t,e vragen: den 1

FCIUUCI lUüt' o

e oorlog een feit.

Metgeestdrift snelden de Transalers te wapen op de roepstem an hun grijzen President. VaIers en zonen sloegen het geweer )ver den rug. grijsaards togen ïaar liet slagveld, vrouwen meldlen zich zonder voorbehoud aan, zelfs jeugdige knapen konden met geen geweld in huis worden gehouden, maar namen plaats in den legertrein, vaak in een verborgen hoekje, om hun zoo dierbare vrijheid te gaan verdedigen.

O, welk een heerlijke oogenblik-

ken, die eerste dagen van den heeten strijd! Kalm en vastberaden namen de stoere zonen der oude Trekkers afscheid van vrouw en kroost, niet met tranen en snikken, maar met een lach vaak op het gebruinde gelaat, gesterkt door de mannenkracht van de Transvaalsche Moeders. En zoonis het. in Transvaal ring, zoo

Lucas Meyer. geschiedde het ook in den Vrij¬

staat. Daar riep Martinus Teunis Steyn, de edele President te Bloemfontein zijn volk te wapen, en met geestdrift gaven ook de Vnjstaters gehoor aan den plechtigen oproep in deze gewichtige ure. Want Steyn had woord gehouden. Met den gloed der overtuiging had hij xn den laatsten Volksraad gesproken. Hij en zijn volk zouden de broeders over de \ aal ter liulpe snellen. Moest het, dan zouden ook zij weten te sterven voor vrijheid en recht. Inderdaad —de toekomst heeft het glansrijk bewezen .

Sluiten