is toegevoegd aan uw favorieten.

Handboek der ziekenverpleging

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Het inbrengen van dien katheter wordt ook met andere bedoelingen verricht, bijv. voor het uitspoelen van de maag. Het is eene lange, slappe guttapercha buis, welke men den patiënt laat inslikken en dan verder voortduwt tot het einde in de maag is; door een teeken op de buis aangebracht, dat men tot vóór den mond moet schuiven, is gewoonlijk aangegeven wanneer men het doel bereikt heeft.

Dat inbrengen gaat vooral op den duur zeer gemakkelijk en leert de patiënt allengs zelf doen. Het wekt walging daarbij de buis in te vetten met olie, vaseline of glycerine en het is daarenboven onnoodig; eenvoudig vochtig maken met lauw water of melk is voldoende.

Is hij ingebracht (fig. 4a) dan zet men er een glazen trechter op, giet lauw water in en keert den trechter om boven een emmer zoodra hij bijna leeg is; de buis werkt dan als een hevel; al het in de maag gebrachte water stroomt er weer uit, doch nu vermengd met slijm, spijsresten, enz. (fig. 46). Men herhaalt dit totdat het terugstroomende vocht volkomen helder is. Loopt de maag niet leeg, dan kan men het bevorderen door de buis wat terug te trekken, of wat verder in te schuiven, ook wel door op den buik te drukken, of den patiënt te laten hoesten.

Ook voor kunstmatige voeding wordt deze buis gebruikt. Het 18 komt bij sommige vormen van krankzinnigheid voor dat de patiënten niet eten willen; soms, en dit is geheel ter beoordeeling van den bebandelenden geneesheer, bestaat de behandeling eenvoudig in afwachten: het ontbijt wordt neergezet zonder den patiënt aan te moedigen, het blijft staan tot den tijd van het tweede ontbijt dat er dan voor in de plaats gesteld wordt, en evenzoo met het middagmaal totdat de zieke eerst een weinig en steelsgewijs, allengs meer gaat gebruiken. Soms echter zal het noodig zijn geweld te gebruiken en men doet dit dan zeer gemakkelijk door den maagkatheder door den neus in de keelholte en zoo naar beneden te schuiven. Men giet dan melk meteen geklutst ei, soep, dunne pap, enz. in den trechter.

Het is duidelijk dat deze methode ook diensten kan bewijzen bij patienten die niet mogen of kunnen slikken, bijv. na operaties aan de tong, aan de kaak, aan den slokdarm, bij verlamming van de slikspieren, enz.

Zijn er vuile of rottende stoffen in de maag, is de maag ziek, 19 zakt het bloed uit de hersenen weg of om nog andere redenen, dan ontstaat braken, des te gemakkelijker hoe voller de maag is. Het zoogenoemde „looze" braken is verschrikkelijk onaangenaam, terwijl het uitwerpen van een maaginhoud wel nooit prettig, maar toch niet benauwd en pijnlijk is. De eerste hulp bestaat dus in het laten drinken van eene flinke hoeveelheid water, liefst koud. Men geeft den patiënt eene gemakkelijke houding en ondersteunt het hoofd.

Kanker van den maagwand komt voor; hij kan daardoor weggevreten worden en zoo aanleiding tot bloeding geven; door de langzame uitstorting van dit bloed heeft het maagsap tijd om in te werken en maakt er eene zwarte brij van; de patiënten zeggen dat zij koffiedik braken. Komt er echter bloed in de maag door eene zweer in den wand, dan komt dit in den regel in grootere hoeveelheid tegelijk en wordt dan onmiddellijk uitgebraakt als helder bloed, terwijl daarna kleine nabloedingen met braking van donker bloed volgen. IJsstukjes inslikken (niet in den mond laten smel-