Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Fig. 100. Rekverband met spelden.

Eene derde methode is het aanleggen van een gipsverband. Men wikkelt eerst het geheele been in gips, legt daarna het toompje aan en daar overheen weereenegipslaag.

Nu moet er nog gezorgd worden dat de rekking niet tegen¬

gehouden wordt door plooien in het laken ot wrijving over nei beddegoed. Men heeft daarvoor inrichtingen van verschillende constructie gemaakt. Het eenvoudigste is de spalk van Volkmann : het been wordt in een metalen schuit gelegd, waartegen aan den onderkant een lat bevestigd is, die over den scherpen kant van twee driehoekige latten glijdt (fig. 101a en b). Een eveneens eenvoudig toestelletje is het in fig. 102 afgebeelde, waartegen het been aan den onderkant door zwachtels bevestigd wordt; men loopt dan geen gevaar voor decubitus (drukwonden) onder den r hiel. zooals zoo

dikwijls bij de andere rek verbanden voorkomt. Veel ingewikkelder is Dumreicher's apparaat; het been glijdt daarin op rolletjes over ijzeren rails. Om daarbij de dekens niet op de recht

naar boven wijzende teenen van één voet te laten drukken, legt men ze over een boog (fig. 103). Ook de reeds vroeger genoemde spalk van

Bruns (zie 71) is op eenvou-

329 Fig. 101. Spalk van Volkmann.

Fig. 1016. Spalk van Volkmann iu gebruik.

Sluiten