is toegevoegd aan uw favorieten.

De mensch in den IJstijd in Europa en de ontwikkeling zijner beschaving tot aan het einde van den Steentijd

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

deren hen verboden was en zeer streng gestraft zou worden. Niettegenstaande verschillende pogingen om hen dit uit te leggen, bleef hun dit verbod volkomen onverklaarbaar. De redeneering van den Kanaker is zeer eenvoudig. Een knaap wordt later, als hij volwassen is, een strijder, die tegen ons en onze nakomelingen te velde kan trekken-, bijgevolg moet hij evengoed als een man gedood worden. Een vrouw krijgt kinderen, die, als zij volwassen zijn, strijders zullen zijn en onze nakomelingen zullen kunnen dooden : dientengevolge zijn vrouwen nog gevaarlijker dan mannen, van welke ieder slechts een gevechtseenheid vormt, en moeten zij dus het eerst worden doodgeslagen.

„Deze gruwelijke redeneering kunnen wij beter begrijpen, als men in aanmerking neemt, dat de bevolking van bijna den geheelen Bismarck-archipel in kleine stammen verdeeld is, die bijna voortdurend met andere stammen in oorlog zijn en wier leden zoowel bloedwraak nemen voor gedoode verwanten, alsook de bloedwraak van de zijde der verwanten van verslagen vijanden hebben te vreezen. De bloedwraak richt zich niet alleen tegen den moordenaar zelf, doch tegen zijn gansche familiegemeenschap.

Elk individu, iedere familie leeft in voortdurende vrees, door een plotselinge vijandelijke overrompeling door vijandige inboorlingen gevangen en gedood te worden. De eenige zekerheid daartegen is de vernietiging der vijandelijke stammen. Het dooden van een strijder beteekent een verzwakking der tegenwoordige vijandelijke macht, het dooden van een kind of een vrouw beteekent een verzwakking voor de toekomst en draagt daardoor bij tot de veiligheid der eigen familie en van den eigen stam.

Ongetwijfeld spelen zoodanige overwegingen bij de gevechten tusschen naburige stammen eene voorname rol. Dat echter het dooden van vrouwen en kinderen, ook afgezien van deze opvattingen, door de Kanakers algemeen uit moordlust en wreedheid geschiedt, bewijzen talrijke voorbeelden, vooral de in het jaar 1902 op het Gazellen-schiereiland door de inboorlingen gepleegden moord op een blanke vrouw en haar kind van nog geen jaar oud.

Het lichaam van den gedooden inboorling wordt bijna