Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Dit is een der facetten van de kwestie, zij bezit er nog vele andere.

Zoo wordt ons herhaaldelijk gewezen op voorbeelden van echtparen, die door ziekte ondermijnd, geheel ten gronde gaan onder zorg voor hun talrijk kroost. Ons wordt gezegd hoe gelukkig zulk een gezin zou zijn bij wat minder milden kinderzegen.

Ik heb óók wel eens een gezin gezien, dat bij mij de gedachte opwekte: als hier wat minder lijfjes te dekken waren, zou 't misschien wel zoo gemakkelijk zijn voor de ouders. Ik heb ook wel eens in behandeling gehad moeders, die uitgeput door het kinderenbaren, niet op krachten kwamen, omdat te veel monden moesten opengehouden worden, dan dat er iets versterkends voor moeder zou overschieten. En ik erken gaarne, dat er een goedgevestigde overtuiging noodig is, om in zulke gevallen niet te zeggen . als ge dan niet in onthouding kunt leven, zorgt dan tenminste voor frustratie. Dat een goedhartig materialist dezen raad in zulke omstandigheden geeft, lijkt me alleszins begrijpelijk. Maar goed te keuren is het niet, want hij stapelt het cene kwaad op het andere. Hij tracht de eerste fout goed te maken door een volgende. Hij past de ruwste lapmiddelen toe.

Natuurlijk niet in alle, maar toch in 't overgroote aantal van gevallen, als die boven geschetst zijn, had te voren reeds kunnen uitgemaakt worden, dat die huwelijken op misstanden moesten uitloopen. t Is een euvel van alle standen, dat men er maar op los trouwt. Als dan die eerste fout begaan is, wil men die met een tweede goedmaken.

t Aanbevolen geneesmiddel is een echt palliatief, t grijpt niet den wortel van t kwaad aan, maar slechts een verschijnsel, en wat erger is: het leidt de aandacht van de hoofdzaak af en zal hen, die anders misschien voor de gevolgen van een ondoordacht huwelijk zouden terugdeinzen, thans over de bezwaren doen heenstappen.

Zulk een middel, een — zedelijk ongeoorloofd — lapmiddel

Sluiten