Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

tivum. Voor de bereiding hiervan wordt eerst het moes bereid uit 30 deelen Pruimen. Deze worden daartoe met zoo weinig mogelijk water gekookt tot zij week geworden zijn en weder het volumen van de versche vruchten hebben verkregen; dan worden de steenen er uitgenomen en wordt de rest door een haren zeef gewreven. Verder moet bereid worden het gezuiverde moes uit 30 deelen ruw Tamarindenmoes; dit wordt daartoe met (warm) water gekneed tot het week geworden is, de steenen er uitgehaald en dan eveneens door een haren zeef gewreven. Deze moezen worden in een getarreerde schaal gemengd met 10 deelen Glycerine, 25 deelen poeder van Suiker en 10 deelen poeder van Sennebladen. Daarna wordt het mengsel gedurende een half uur, onder herhaald omroeren, op een waterbad verwarmd, en dan wordt zoo noodig kokend water toegevoegd totdat 100 deelen verkregen zijn.

Het voorschrift der Ed. III was, wat de werkzame bestanddeelen en hunne hoeveelheden betreft, gelijk aan het bovenstaande; in plaats van suikerpoeder en glycerine werd echter alleen Sirupus simplexgebruikt en daardoor werd het schimmelen van het praeparaat bevorderd. Onder gelijke omstandigheden bewaard als dat der Ed. III, blijft het praeparaat der Ed. IV veel langer onveranderd.

In de vorige Pharmacopee kwam nog voor:

Electuarium Catechu, dat bereid werd door 1 deel Opiumpoeder, 5 deelen poeder van Muskaatnoot, 10 deelen poeder van Kaneel en 44 deelen poeder van Cachou eerst zeer nauwkeurig onder elkaar en dan onder 140 deelen suikerstroop te mengen. Het bevatte 1 2 pCt. Pulvis Opii.

In het Supplement wordt nog melding gemaakt van Electuarium anthelminticum, Wormdrijvende Likpot, dat bereid wordt naar het volgende voorschrift:

>$. Pulveris florum Cinae 12 Pulveris radicis Valerianae 6 Pulveris radicis Jalapae Pulveris Sulfatis kalici a 3 Aceti Scillae 76 misce.

In vroeger jaren werden electuaria zeer veel voorgeschreven en in groot aantal in voorraad gehouden. Van historisch belang is van deze electuaria nog de Theriak, waarvan het oorspronkelijk voorschrift afkomstig is van Mithridates Eupator, koning van Pontus, die het

schröder, Receptuur. 3e druk. 17

Sluiten