is toegevoegd aan uw favorieten.

Handleiding bij het onderwijs in receptuur

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

TABULAE COMPRESSAE.

GECOMPRIMEERDE TABLETTEN.

Oorspronkelijk ingevoerd met de bedoeling, aan onaangenaam smakende poeders een gemakkelijk in te nemen vorm te geven, nemen thans de gecomprimeerde tabletten een zóó belangrijke plaats in onder de dispenseervormen, dat wij ze niet, als in de vorige uitgaven , terloops kunnen beschrijven als aanhangsel van het hoofdstuk pulveres, maar een meer uitvoerige beschouwing er aan moeten wijden.

Wij zullen onder gecomprimeerde tabletten verstaan: door meer of minder sterken druk tot pastilles samengeperste geneesmiddelen, waarvoor, tenminste in den regel, niet een vloeibaar bindmiddel is gebruikt.

De comprimeertoestellen kan men verdeelen in twee soorten, n.1. die waarbij een vooraf afgewogen hoeveelheid wordt gecomprimeerd en die met zoogenaamde automatische voeding, waarbij onder het ronddraaien van het rad de huls, waarin de stof tusschen twee stempels wordt samengeperst, achtereenvolgens wordt gevuld met poeder, dit gecomprimeerd en de pastille wordt verwijderd. Vooral voor het bereiden van groote hoeveelheden tabletten van eenzelfde soort zijn de laatste machines aangewezen.

In de meeste apotheken treft men voornamelijk machines van de

eerste soort aan. De eenvoudigste van deze is wel die in fig. 41 voorgesteld. Op een houten voetstuk is een zuiltje van eboniet bevestigd, waarom een dikwandige glazen buis of een cilinder van eboniet nauwkeurig sluit en waarin een ebonieten stempel op en neer bewogen kan worden. Wordt nu in de buis een poeder gebracht, de stempel daarop gezet en naar beneden bewogen, dan zal het poeder

F'g- 4t. tusschen zuiltje en stempel worden samen¬

geperst; door eene geschikte voorbereiding van het poeder, bevochtigen met alcohol, met Sirupus simplex enz. gelukt het in vele gevallen de massa tot een pastille samen te persen. Naar onze ervaring gaat dit nog beter, wanneer de stempel een massieve cilinder van eboniet is, waarop men zonder bezwaar met een houten hamer kan slaan. In dit geval zijn glazen buizen niet te gebruiken maar moet men een dikwandigen cilinder van eboniet nemen.

Uit de beschrijving van dezen toestel volgt reeds, dat ook de