Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Amsterdam in de Zonnebloem woonde, verduidelijkt op het voorgaande jaar 1653 al het bovenstaande en voegt er eenige nieuwe bijzonderheden bij, waar hij schrijft: „Petrus Laurensz is een onvermoeid man. Vervolgingen heeft hij dit jaar geleden en lijdt die op het oogenblik nog, wijl hij, met de overige religieuzen door de magistraten uit de stad verdreven, niet mag opgenomen worden, al zijn al de overige wederom teruggekeerd. Hij houdt zich dus schuil, maar niet zonder in 't geheim nuttig werkzaam te zijn. Zoolang hij vrijheid genoot, sprak hij twee- en zeer dikwerf driemaal op Zon- en feestdagen tot eene samengedrongen menigte van toehoorders. Met veel nut hield hij de vasten-meditaties of sermonen. De algemeene communie is in bloei."

Eens wederom toegelaten nadat de storm der vervolging bedaard was, arbeidde Laurensz met onverpoosden ijver in zijn Krijtberg voort, tot dat, nog in den loop van 't zelfde jaar, een nieuwe storm op de Amsterdamsche zendelingen, inzonderheid op pater Laurensz dreigde los te barsten. De aanleiding was zoo onschuldig of, zoo ge wilt, zoo onuoozel mogelijk. Reeds hierboven (blz. 11) heb ik melding gemaakt van drie nederlandsche missionarissen, die te Amsterdam eene scheepsgelegenheid zochten naar Lissabon en van daar naar China. Hierover deelen de Handelingen op het jaar 1654 in hoofdzaak mede: Behalve de drie vaste zendelingen in de Amstelstad A. van Tylingen, H. van Alkemade en P. Laurensz, hebben ook anderen aldaar ijverig

Yisitata fuit domus illa a magistratu tacite delegato, cum primum construeretur anno superiore 1653, et multa obloquia devorata sunt, quia tum omnes Amstelodamo sacerdotes regulares exisse jussi fuerant en in Petrum Laurentii prae caeteris aliqui magis incensi erant. ita ut omnium regularium postremus admissus sit a praetore, locum ejus ordinarium Bombycis dictum insectante, ubi et Franciscus van der Meersch quadragesima praecedente dixerat."

Sluiten