is toegevoegd aan uw favorieten.

Beknopte kliniek der voedingsstoornissen van den zuigeling

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

geheel buiten het voedsel gelegen, die als aetiologisch moment in aanmerking komen.

Een definitie nu te geven van hetgeen men dan onder voedingsstoornissen van den zuigeling heeft te verstaan is uiterst moeielijk. Toch heeft het gebruik ertoe geleid eene bepaalde en hierna te bespreken groep der stoornissen van het maag-darmkanaal onder deze benaming te vereenigen.

Uit het gezegde kan reeds blijken, dat de naam, aan deze groep stoornissen gegeven, taalkundig niet juist kan worden genoemd. Doch „verba valent usu". Duitschers en Franschen staan voor dezelfde moeilijkheid. De benaming: „Verdaungsstörunge" en „Ernahrungsstörunge" van de Duitschers is niet beter en bij de Franschen worden zij door sommige schrijvers (z. a. Marfan) als „les gastro-entérites" door anderen (Lesage) als „infection et intoxication digestive" aangeduid, beide termen, die zooals ik later nog zal opmerken, nog minder juist zijn.

Het eigenaardig cachet, dat de voedingsstoornissen op den zuigelingsleeftijd aanbieden, ontleenen zij voor een deel aan de bizonderheden, die de zuigelingsdarm in bouw en functie aanbiedt. De relatief geringe capaciteit van de maag, de gebrekkige afscheiding van zoutzuur en dus geringer bactericide werking van het maagsap, de nog zwakke muskulatuur van den darmwand waardoor gemakkelijker een zekere atonie van den darm optreedt, de sterke ontwikkeling van het lymphklier-apparaat in en om den darm, zijn o. m. alle omstandigheden, die een groote vatbaarheid voor stoornissen verklaren.

Bovendien is de zuigeling aangewezen op een voedsel n.1. de melk, dat bij de natuurlijk gevoeden niet steeds