is toegevoegd aan uw favorieten.

Verspreide opstellen van C. H. den Hertog

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Maar dan is het verder wenschelijk, wat 9trenger op te treden. Als het twaalftal verzuimen, niet gedekt door geldige redenen, bereikt is, dan behoort het eerstvolgend paar ongeoorloofde verzuimen aanleiding te geven tot eene herinnering der gevolgen, uitgaande van het hoofd der school en zijne adjuncten uit de ouders, en gecontrasigneerd door den schoolopziener; — het tweede paar tot eene oproeping voor de schoolcommissie of een harer sub-commissies, waarbij de schuldige ouder, voogd of verzorger gewaarschuwd wordt voor de onvermijdelijk wordende aanklacht, — het derde paar eindelijk tot het procea-vcrbaal en de aanklacht bij den bevoegden ambtenaar van het openbaar ministerie.

Wat ik alzoo zou willen weglaten is in de eerste plaats het als arme-zondaar behandelen van den delinquent bij de verschijning voor de schoolcommissie en daarbij het stellen van de irriteerende vraag (zie art. 17), of hij bet niet weer doen zal. Het ontwerp voorziet eene weigering om te antwoorden, of wel een ontkennend antwoord. Ik zou liet ook menschelijk en gebeurlijk vinden, als er een brutaal antwoord volgde. Het is de meest onpaedagogische vraag, die men aan kleine of groote menscheu doen kan. Wie wat verdient, moet wat lijden, maar hooghartige of gemoedelijke vermaningen wekken niets dan verbittering. Verder is de aan het Fransclie systeem ontleende „aanplakking" m. i. evenmin een gelukkig denkbeeld. In de scholen is geen schandbord meer en do tepronkstelling op het schabelletje is uit de rechtspleging verdwenen. Laat men haar nu niet bij invoering van den leerplicht in een doelloozen en licht te ridiculiseeren vorm gaan herstellen. De „affichage" is in den grond der zaak eene aanstellerij. Zij drukt zoo duidelijk uit: „ik wou wel straffen, maar ik durf niet".

Straf moet dienen, om de individuën te leeren, zich in het