is toegevoegd aan uw favorieten.

Verspreide opstellen van C. H. den Hertog

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zielsdispositie ? Kan hij dan b.v. het stukje van Huet over den Oudejaarsavond — het staat, meen ik, in de bloemlezing van Duyser en Van Goor — niet meer in de rechte gemoedsstemming voordragen? De eene onmogelijkheid sluit, dunkt mij, de andere in.

Waarlijk, bij liet prijselijk streven oin de leerlingen tot zelf zien, zelf doen, zelf beleven te brengen, schijnt men tegenwoordig toch wel een weinig te vergeten, dat de verbeelding ook een kostelijk ding is. Laat hen het kleine kringetje, dat binnen hun bereik ligt, en dat ook bij do verststrekkende onderzoekingstochten toch nog altijd een eng kringetje blijft, laat hen dat in alle hoeken en gaten doorvorschen. Maar wat baat al dat naspeuren, als zij er niet door leeren, de vleugels wat uit te slaan! Verga alle geleerdheid in ons onderwijs, als het gevolg moet zijn, dat jonge menschen van 13—18 jaar zich niet meer iets kunnen voorstellen, of zij moeten er met hun neus bij gebracht worden; als zij zich niet in een situatie kunnen verplaatsen, of zij moeten die ook eens mee doorgemaakt hebben. Ze leven dan, — smaalt de heer v. d. B. — van reminiscensen hunner lectuur. Ach ja, zoo gaat het met iedereen, die geen wonderkind is. Men leeft heel lang van de gift en wie is zeker, dat hij er ooit mee ophoudt! Men voelt, dat het eigen leven niet meer is dan een rimpeltje in de groote zee en men is blij en dankbaar, als het met de groote golven wat mee beweegt en trilt. Zal dat dwaze individualisme, dat coquetteeren met het lieve ik-je dan nooit een einde nemen?