Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Somtijds echter laat men zoo'n lange noot op een zwak maatdeel beginnen. Het zwakke maatdeel wordt dan met een sterker verlengd, en — omdat men er aan gewend is een lange noot geaccentueerd te hooren beginnen — wordt het accent naar 't begin van de noot verplaatst, en komt dus op het zwakke maatdeel. De regelmatige opeenvolging der accenten wordt door deze verplaatsing verbroken; de noot, die daarvan de oorzaak is, geeft men daarom eigenaardig den naam van breeknoot, terwijl men het verschijnsel zelf syncope noemt.

Een syncope is dus eenvoudig de verlenging van een zwak maatdeel met een sterker, waardoor het accent verplaatst wordt.

Voorbeelden van syncope zijn:

2 en 3 2 en 3 4 en 1

Ook tusschen gedeelten van maatdeelen komt syncope voor. Deze syncopen zijn bij uitvoering moeilijker dan de andere.

Sluiten