is toegevoegd aan uw favorieten.

Ons toonstelsel

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Men onderscheidt drieërlei ademhaling:

1. De middenrifsademhaling, die daarin bestaat, dat het middenrif, in rust naar boven gewelfd in de borstholte uitstaande, door spierwerking vlak getrokken wordt en dus zijn welving verliest. De buikingewanden worden daardoor eenigszins omlaag gedrukt en de buikwand zet uit, terwijl het onderste deel der borstholte aanmerkelijk ruimer wordt en de longen zich daar vrijelijk — door de toestroomende lucht — kunnen uitzetten.

2. De ribbenadem haling, die plaats heeft, wanneer de borstkas verruimd wordt door optrekking en gedeeltelijke kanteling der ribben, die dan een meer horizontalen stand aannemen. Bij horizontalen stand der ribben heeft de borstkas grooter omvang dan bij den gewonen stand, schuins naar beneden.

3. De sleutelbeensademhaling wordt mogelijk gemaakt, door het sleutelbeen en de bovenste ribben door de halsspieren te doen optrekken, waardoor de borstholte naar boven verruimd wordt en voornamelijk de longtoppen zich met lucht kunnen vullen.

De sleutelbeensademhaling is in elk opzicht nadeelig. Zij veroorzaakt congestie, en kan aandoening der longtoppen ten gevolge hebben. Omdat ze ook voortdurend het strottenhoofd in beweging houdt, oefent ze bij spreken en zingen

een storenden invloed uit.

Wie goed wil ademhalen, moet middenrifs- en ribbenademhaling tegelijk aanwenden. De borstkas wordt daarbij zoo ruim mogelijk, en geeft dan de longen gelegenheid, zich met de grootst mogelijke hoeveelheid lucht te vullen.

Over 't algemeen is de ademhaling bij mannen en jongens — zij 't dan ook onbewust — beter dan bij vrouwen en meisjes, die in den regel door haar kleeding tot verkeerd ademhalen gedwongen worden. Inzonderheid het corset, die niet genoeg te veroordeelen taille-vormer, beter vervormer, werkt in