Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

heden op het terrein, restaurateurs en pachters der verschillende kiosken. •

De uitgaven door Frankrijk aan de tentoonstelling ten koste gelegd, zijn niet beperkt tot de begrooting van den heer Picard. Behalve hetgeen de Staat voor zijne eigene inzendingen heeft moeten uitgeven, zijn nog aan den President der Republiek en aan de verschillende ministers buitengewone credieten verleend tot verfraaiing hunner paleizen en voor ontvangstkosten. Zelfs heeft de Regeering een klein paleis in de Avenue du Bois de Boulogne gehuurd en behoorlijk gestoffeerd om als verblijf te worden aangeboden aan vreemde staatshoofden, welke officieel de tentoonstelling mochten bezoeken.

Bijna alle landen toch hebben gevolg gegeven aan de uitnoodiging officieel aan de tentoonstelling deel te nemen. Alleen eenige Zuid-Amerikaansche Republieken onthielden zich wegens haar eigen financieelen toestand. Veertig landen nemen officieel aan de tentoonstelling deel. Zij zijn: Duitschland, Oostenrijk, Bosnië-Herzogowina, Hongarije, België, Bulgarije, China, Korea, Denemarken, Ecuador, Spanje, de Vereenigde Staten, Groot Britannië en Ierland, Griekenland, Italië, Japan, Liberia, Luxemburg, Mexico, Monaco, San Marino, Andorra, Nicaragua, Noorwegen, Oranje Vrijstaat, de Z.-A. Republiek, Nederland, Peru, Perzië, Portugal, Rumenië, Rusland, Finland, Egypte, Servië, Siam, San Salvador, Turkije, Zweden en Zwitserland.

Voegt bij de uitgaven van Frankrijk de belangrijke sommen door elk dezer landen besteed, waarvan de paleizen langs de Seine en op het Trocadéro getuigenis afleggen. Voegt daarbij wat ondernemers van openbare vermakelijkheden op en bij het tentoonstellingsterrein hebben gesticht en hoeveel geld zij met gegronde verwachting van winst in het Oud-Parijs, het Groote Wiel, het Zwitsersc-h dorp,

Sluiten