Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

mejuffr. Hamminck Schepel — span je niet vruchteloos in, wek niet langer mijn medelijden, prikkel me door je halfheid niet tot spot. Leef jij maar het gewone sleurleventje, waarop ik met medelijden soms, met minachting meestal neerzie.

Wat ik nu al dadelijk als mijne overtuiging wilde geven, om zoo langzamerhand daarvan de gronden bloot de leggen, is dit: Multatuli sprak en schreef met eene zekere berekening, wat hijzelf altijd hooghartig zou ontkend hebben, evenals zijn eeuwig poseeren, omdat hij beide deed uit instinct, het behoorde tot zijn wezen. Hij speelde geene comedie; neen, hij vond zich zei ven zoo goed, dat hij zich overtuigd hield van ieders genegenheid, zoodra men hem maar kende, zooals hij was; zoodra men zijne zieleschoonheid zag, zou men van geene vlekken meer durven spreken. Ook de zon heeft vlekken, maar men koestert zich in haar licht en men durft ,van hare vlekken niet spreken.

IV.

Bestond dan niet het gevaar, dat Douwes Dekker altijd zijne eigen liefde, onverschillig de

Sluiten