is toegevoegd aan uw favorieten.

Eduard Douwes Dekker

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

krachtig en forsch optreedt, oordeelende naar den Max Havelaar, vergelijkt zich met Hamlet, en terecht. Eeuwig draalt hij en weet geen besluit te nemen. Hij vertrouwt altijd door en altijd weer op anderen. Eerst op de uitwerking van den Havelaar Vergeefs. Ik herinner mij nog, dat ik in het laatst van '75 een boekwinkel te Hoorn binnentrad en de Minnebrieven vroeg. De boekhandelaar, een vurig oratorisch vrijmetselaar, een Br.*, dus van Dekker, ontried me de lectuur en zei heelveel. O. a. herinner ik me deze woorden nog: „Toen we den Havelaar gelezen hadden , zeiden we allen, wie is die man, waar is hij? want we willen hem helpen — maar toen we wisten, wie en wat die man was, hebben we ons eenparig teruggetrokken. Foei, foei! is dat een man!" —

Van Straten had met E. A. van Vloten, Vetli, Bleeker en anderen getracht eene „Nationale inschrijving" op touw te zetten, doch daar kwam niets van: ze krabbelden allen terug, omdat het publiek afkeerig was geworden van Multatuli. Zijne vijanden rustten geen oogenblik. De onderteekenaars zelf „veranderden van inzicht".

Dat kon Dekker zich maar niet begrijpen: