Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

— en mogelijk heeft zij haar best gedaan, oin dit altijd te verbergen; maar gelukt is haar dit niet. Kn Dekker begreep I ine's leed en dit hinderde hem; zijne gemelijkheid uitte zich tegen Mimi — en de kinderen zijn menigmaal getuigen geweest van ergerlijke tooneelen. — Daarover willen we echter liever zwijgen. —

Het ging zoo niet. Ieder wou goed zijn , wou zijn plicht doen, zelfs het bovenmenschelijke wou men doen — maar niemand was goed, niemand kon zijn plicht doen, — het was onmogelijk. Tine, en ook de kinderen, hadden diep medelijden met Mimi, die haar leven opofferde in smart en ellende — en o o k vergeefs, vergeefs! I ine klaagde haar nood aan mevrouw Omboni en deze zond haar het geld voor de terugreis naar Italië. Maar I ine durfde er geen woord van zeggen, ze moest de gelegenheid afwachten. Zij zou stellig niet vertrokken zijn om haar eigen leed, maar zij kon zijn getob niet langer aanzien en, om het leven voor hem minder drukkend te maken, ging zij met de kinderen liever weg, om maar weer voor zich zelve te zorgen.

Doch T ine kon het niet verborgen houden voor hem, dat zij geld had, terwijl hij tobde

Sluiten