Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

de woeker eener heel gevaarlijke ziekte wordt blootgelegd: de stelselmatige bewierooking van banale gewoonheid, — door een heel buitengewoon mensch, die sinds jaren studie van die kwaal gemaakt had; — de Max Havelaar is mooier dan elk ander Nederlandsch boek in de 19'ie eeuw, en in later eeuwen zal men er over spreken, zooals wij nu over „Van den Vos Reinaerde" spreken, en over „De Biënkorf", en over „Lucifer" — maar Multatuli is geen martelaar, ook in dat boek niet. Niemand heeft dien ook in hem gezien of gevoeld. Het is geen ,,de profundis het is eene stem uit de hoogte, het is de stem van een machthebbende, de stem van een machtig Opstandeling, die „klewang-wettende" krijgszangen dichten zal om het volk te hoop te doen loopen, als er niet naar zijn dreigement geluisterd wordt.

Niemand heeft dan ook „medelijden" gehad met Multatuli; men heeft hulp bij hem gezocht. Men gevoelde, dat iemand, die zoo schrijven kon, geene armoede behoefde te lijden; iemand, die zoo schrijven kan, is in staat anderen te helpen — en, toen er bleek, dat hij, Multatuli, toch wezenlijk hulp noodig had, heeft men den

Sluiten