Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

van kennis en talent die de theoretici zijn van het absolute konservatisme, zoo niet van den achteruitgang en die trachten de maatschappij te handhaven, haar om zoo te zeggen vast te maken, alsof het mogelijk was de projektiekracht tegen te houden van een bol, geslingerd in de ruimte. Deze „misoneïsten'' (haters van het nieuwe) zien zooveel gekken in al die nieuwigheidskramers, d.w.z. in de mannen van gedachte en ideaal; zij drijven de liefde tot de sociale duurzaamheid zoover dat zij al degenen, die de bestaande dingen kritiseeren, allen die zich uitstrekken naar het onbekende, brandmerken als politieke misdadigers en toch bekennen zij dat als een nieuw denkbeeld eindelijk gezegevierd heeft in den geest der meerderheid van de menschen, men zich daarnaar moet voegen, om niet revolutionair te worden door in verzet te komen tegen de algemeene goedkeuring. Maar in afwachting van deze noodlottige revolutie vragen zij dat de evolutionisten behandeld worden als misdadigers, dat men heden handelingen straffen zal, die men morgen prijst als het produkt van de zuiverste moraal; zij hebben den giftbeker laten drinken door Sokrates, zij hebben Johannes Huss naar den brandstapel gebracht, zij hebben Babeuf geguillotineerd, want Babeuf was in onze dagen zoo'n nieuwigheidskramer. Zij offeren ons op aan al de woede der sociale wraak, niet omdat wij ongelijk hebben, maar omdat wij te vroeg gelijk hebben. Men ziet wel dat wij leven in een eeuw van ingenieurs en soldaten, voor wie alles moet afgepaald worden met een touw en een liniaal. „De meting" — dat is het parool van deze armen van geest die de schoonheid alleen zien in de symetrie, het leven alleen in de strengheid des doods.

Sluiten