Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

de vermeende „wet" uitvaardigde; die de sociale onsamenhangendheid ongelukkigerwijze voor een tijdlang waar heeft gemaakt. Gedurende deze eeuw hebben drie geslachten elkander in Europa opgevolgd. Raadpleegt men de sterftetafels, dan konstateert men dat de gemiddelde levensduur der rijken, b.v. van de bewoners der prachtige, goed ingerichte wijken van Londen, Parijs, Bern, de zestig te boven gaat en zelfs het cijfer van 70 jaar bereikt.

Toch hebben deze lieden, ten gevolge van de ongelijkheid zelve, wel redenen om hun normale hoogte niet te halen: het „sterke leven" neemt hen in beslag en richt hen onder allerlei vormen te gronde. Maar de zuivere lucht, de goede tafel, de afwisseling van verblijf en bezigheden genezen en vernieuwen hen. De menschen die slaaf zijn van een arbeid, die de voorwaarde is van hun onderhoud, zijn daarentegen, in massa genomen, gedoemd om naar gelang van de landen van Europa te bezwijken tusschen de 20 en 40 jaar, gemiddeld van 30 jaar. Dat wil zeggen dat zij slechts de helft der dagen krijgen die hun zouden worden toegestaan als zij in vrijheid leefden, meester waren om hun verblijf en hun werk te kiezen. Zij sterven dan juist op den tijd waarop hun bestaan zijn hoogtepunt moest bereiken en jaarlijks als men de rekening der dooden opmaakt, is zij minstens dubbel zoo groot als zij zou moeten zijn in een maatschappij die was samengesteld uit gelijken. De jaarlijksche sterfte van Europa bedraagt ongeveer 12 millioen menschen, men kan dus zonder te dwalen zeggen, dat 6 millioen onder deze vermoord worden door de sociale omstandigheden die in onze barbaarsche wereld heerschen; 6 millioen zijn om-

Sluiten