Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

lische loonslaven begrijpen dat het van hen aihangt om op denzelfden dag al het werk te weigeren aan de patroons enz. Wat zij vandaag begrijpen, waarom zouden zij het morgen niet toepassen, vooral wanneer bij de werkstaking der arbeiders zich voegt die der soldaten? De bladen zwijgen met de grootste omzichtigheid als de soldaten in opstand komen of den dienst in massa verlaten. De behoudslieden die absoluut de feiten willen loochenen als zij niet overeenkomen met hun wensch, verbeelden zich graag dat eene dergelijke sociale afschuwelijkheid onmogelijk is, maar de kollektieve deserties, de gedeeltelijke opstanden, de weigering om te schieten zijn dingen die dikwijls voorkomen in de slecht gedisciplineerde legers en die niet heelemaal onbekend zijn in de meest sterke militaire organisaties. Degenen onder ons die zich de Kommune herinneren, zien nog in hun herinnering de duizenden manschappen die Thiers te Parijs had gelaten en die het volk ontwapende en zoo gemakkelijk voor zijn zaak overhaalde. Als de meerderheid der soldaten doordrongen zal zijn van den wil der staking, dan zal de gelegenheid om haar te verwerkelijken zich vroeg of laat wel voordoen.

De werkstaking of liever de stakingsgeest, opgevat in zijn ruimste beteekenis, heeft bovenal waarde door de solidariteit die zij maakt tusschen al degenen die het recht opeischen. Strijdende voor dezelfde zaak leeren zij elkander liefhebben. Maar er bestaan ook werken van direkte associatie en deze dragen gelijkelijk bij in toenemende mate tot de sociale revolutie. Het is waar dat deze associaties van krachten tusschen de armen, landbouwers of industrieelen, groote beletselen ontmoeten ten gevolge

Sluiten