Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

oordeelen, oude praktijken, ingeroest atavisme; zij hebben den ouden mensch nog niet uitgeschud. In den „anarchistischen" of „harmonischen" Mikrokosmos, dien zij gevormd hebben, hebben zij altijd te strijden tegen de krachten van ontbinding, losmaking, die de gewoonten, de zeden, de familietoestanden die altijd zoo sterk zijn, de neigingen tot zoete raadgevingen, de terugkeer van wereldsche eerzucht, de behoefte aan avonturen, de lust in verandering vertegenwoordigen . De eigenliefde, het gevoel van waardigheid kunnen de nieuwelingen een zekeren tijd sterken, maar bij de eerste teleurstelling laat men zich gemakkelijk meeslepen door een stille hoop, nl. dat de onderneming niet zal kunnen slagen en dat men opnieuw zal gedompeld worden in de stormachtige golven van het uitwendige leven. Men herinnert zich de ervaringen van de kolonisten van Brook Farm in Nieuw-Engeland die getrouw blijvende aan de associatie maar enkel door een band van deugd, door trouw aan hun eerste opwelling, niettemin in hun schik waren dat een brand hun gemeenschappelijk paleis vernietigde, daar zij op die wijze vrij waren van de door hen gedane belofte met een soort van inwendigen eed, ofschoon buiten kloosterachtige vormen. Het is waar dat de vereeniging gedoemd was onder te gaan, zelfs zonder dat brand den innerlijken wensch vervulde van velen, omdat de diepe wil der deelgenooten niet in overeenstemming was met de werking van hun kolonie.

Om gelijke redenen, d.w.z. door het gemis van aanpassing aan het milieu is de meerderheid der kommunistische kolonies te gronde gegaan: zij waren niet geregeld als kazernes of kloosters door den absoluten wil van godsdienstige of militaire meesters

Sluiten