Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

te aanvaarden, zooals God 't ons geeft en om te arbeiden aan do taak, ijverig en trouw, dio ons op de schouders is gelegd.

Die gemeenschap van onze ziel niet God voert ons op die bergtoppen, waar Jezus toefde niet den Vader en vanwaar hij nimmer wederkeerde zonder kracht te hebben ontvangen om te leven, te strijden — ook om te lijden en zichzelf te offeren — om met vertrouwende berusting te kunnen bidden het hoogste gebed, dat er is :

„niet mijn wil, maar Uw wil geschiede, o God."

Zoo gelukkig als ik zelf mij gevoelen zal, indien ik van die vroomheid iets bezitten en meer verkrijgen mag, zoo blij zal het mij maken, als ik er voor u en uwe kinderen van getuigen mag.

Doch dit brengt mij tot mijne tweede, vraag: „wat ik hoop hier te zullen vinden?" die ik kort trachtte beantwoorden.

Wat ik hier hoop te vinden, is natuurlijk niet weinig. Er is in de verhouding van gemeente en leeraar iets van de verhouding in een huwelijk. Men vertrouwt zich aan elkander toe; elk hoopt in den ander zijn geluk te vinden en den ander gelukkig te zullen maken.

Ik gevoel zeer diep, dat een groot deel van 't geluk van mijn gezin en van mijzelf afhangt van wat gij voor ons zult zijn.

Eene gemeente, die een leeraar roept, mag het wel bedenken, dat zij daarmee een belofte jegens hem aflegt, deze: dat zij wil trachten zijn en der zijnen geluk te bevorderen.

Als ik mij wat nader verklaren mag, dan hoop ik

Sluiten