Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Hoe hebben wij deze wonderschoone poëzie ingedronken met ons dorstig kinderhart en misschien werd

zij nog vaster gegrift in de ziel door de oude, maar onvergetelijke platen uit geïllustreerden bijbel of leerboek. Ik ben er zeker van, dat een goed deel van de schoonheid der evangeliën aan ons voorbijgaat, als wij er niet meer mot een kinderoor naar kunnen

luisteren! .. .

Ik bedoel daarmee allerminst dat het maar poezie is, waaraan geen werkelijkheid ten grondslag ligt, ik bedoel, dat de vorm, waarin de hoogste werkelijkheid tot ons wordt gebracht in de evangeliën, alleen begrijpbaar is voor ons, als wij genoeg kinderen gebleven zijn om zin en oor te hebben voor deze engelenliederen. , Dat engelen-lied, dat uit den hemel klonk bij Jezus geboorte, zien wij als in werkelijkheid voor ons in

den persoon van Christus zelf.

Terwijl de volmaaktheid op geen enkel gebied bij 't begin aanwezig is, maar overal in hope staat aan 't einde van een vaak lange ontwikkeling, is ons lner hot voorrecht gegeven van een zeldzaam hooge en heilige gestalte, die tegelijk voorwerp kan zijn van onze innigste vereering en van onze vurigste hoop.

Want Christus, zooals de evangeliën hem hebben vereeuwigd, is het ideaal van allen, waar zij ook woonden en wanneer zij ook leefden. Hij is inderdaad de zoon des menschen; ook de allergrootste menschen blijven in hun doen, hun spreken en denken merkbaar kinderen van hun tijd; het ras waartoe zij behooren en het volk waaronder zij groot worden, zij drukken hun stempel op elk leven. Bij Jezus is dat in zeer

Sluiten