Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

digenden strijd en worsteling tegen het lot; en dan: God in menschen welbehagen?!

Wat zullen wij dan tot deze dingen zeggen? Heengaan in doffe moedeloosheid, in bangen twijfel; in bittere ontevredenheid onze kerstfeestviering stakend ?

Ik geloof, al willen wij het, wij zouden het niet kunnen, althans niet op den duur. Dat lied van liefde ruischt altijd door en omdat ons oor er voor geschapen is, omdat onze ziel er mee in harmonie is, moeten we luisteren, wij mogen willen of niet, - want 't is het ideaal van onze ziel zelve! Het is niet van buiten tot ons gekomen dat engelen-lied, 't is opgeweld uit de menschenziel zelve, waarvan een kenner van harten eenmaal gezegd heeft, dat zij Christinne is van nature, en een ander dat zij onrustig is, tot zij rust heeft gevonden in God.

Wij gaan 't dra inzien, dat het reine leven van Christus eene werkelijkheid nog is en eene profetie tevens. Christus moet voortdurend weer geboren worden in de wereld, en dat gebeurt inderdaad ook, want hij was de zoon des menschen en geen bovennatuurlijk hemelkind.

En wat die twijfelingen en tegenwerpingen aangaat: welk mensch heeft gezeten in den raad Gods? Wie weet het waarom der dingen? Wie leeft hier niet in raadselen en mysteriën? Hoe zou dat ook anders? Is het soms iets verwonderlijks, dat wij kleine eendagsschepselen niet kennen de bedoelingen van het werken Gods ?

Er moge dan nog zooveel wezen wat twijfel wekt. .. er is niet minder wat ons geloof versterkt! Naast veel zonde en leed is er in onze harten toch een on-

Sluiten