Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

binnen kwam theedrinken en niet meer zijn kopje onaangeroerd op de schrijftafel liet staan tot het ongezellig koud was.

Altijd wist Lena met smaak te keuvelen over iets, dat hem belang in boezemde. Ze had reeds kennis gemaakt met velen van de gemeente, meest eenvoudige boertjes, maar die juist door hun natuurlijkheid Lena aantrokken. Ze was begonnen 's avonds, als Gei da sliep, zelf de kannetjes soep te brengen, die Betje voor de zieken klaar maakte, „nog altijd net zoo as mevrouw het haar leerde."

Zoodoende leefde ze spoedig in Bassers werkkring mee en leerde hem te meer achten, nu ze zag, hoe hij zijn preeken, die haar altijd zoo opwekten tot inniger leven met den Heer, in practijk bracht.

Nu ze zag, dat zijn smart hem niet had gebracht tot een zelfzuchtig alleen zijn en zich overgeven aan droeve gepeinzen. Steeds gelukkiger maakte het haar zich aan zijne leiding toe te vertrouwen en met alle vragen, die zich voordeden tot hem te gaan.

Van de zieken had ze zooveel te vertellen; wat ze met haar bepraat hadden, en te vragen, of de indruk, dien zij van hun toestand, hun karakter gekregen had, de ware was. Dan weer was het iets uit het boek, dat ze onder handen had of over een tekst uit den bijbel, die haar onduidelijk was.

Hier had ze gevonden, waarnaar ze zoolang had verlangd. Het kind, om haar rijken schat van liefde en toewijding aan te geven, den vader, om van hem te ontvangen, wat ze na den dood harer ouders

Sluiten