Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

kopje stijf op het halsje stond, zoo stijf, dat het niet buigen wou.

,'Gerda, je wil toch niet, dat we verdriet krijgen, paatje en tante en Gerda?"

Lena tilde haar kinnetje omhoog om haar in de neergeslagen oogjes te zien, maar Gerda keerde boos het hoofdje af.

„Ik ga toch niet naar bed."

„Tante weet het wel beter, je zult een zoet meisje zijn en ze nam haar maar mee terug naar de veranda. Basser had „Vragensmoede" opgenomen en las er in. Het scheen, dat hij niet zag, dat Lena een strijd had te voeren. Gerda zat nu op haar hoog stoeltje aan de tafel. Voor haar een bordje met vier reepjes boterham netjes naast elkaar er op. Een kroesje melk er naast. Ze hield de lipjes stijf op elkaar, alsof er nooit een hapje tusschen zou komen.

„Gerda, begin nu," sprak Lena flink en zag haar

sterk aan, maar op het koppig gezichtje vertrok geen spier.

„Je maakt tante boos, Ger! Gauw drink maar eens eerst van de melk."

Lena nam het wit geëmailleerd kroesje op en wilde het voor haar lipjes brengen, maar Gerda's handje sloeg het kwaad weg, zoodat de melk er uit spatte en het kroesje over den grond rammelde.

„Foei, Gerda, zoo mag je niet."

Basser zag op, hij had nog geen blad omgeslagen al waren zijn oogen in het boek geweest.

„ Gerda, raap dat kroesje op," gebood hij streng.

Sluiten