Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

wordt van het lekkere eten en vet van zijn luieren. En hij heeft er geen slag voor gewerkt.

d' Ander slooft, dat hij naar adem snakt, werkt tot zijn magere botten knarren op elkaar, zijn kinderen sterven, omdat hij geen brood heeft, als ze roepen.

Dat is het verschil tusschen d' eene mensch en d' andere; dat is, waarom dominee anders is dan Hein Marks. Dat is, waarom ze ons zoo mooi vindt en wij haar zoo leelijk vinden.

't Is mooi hè! Als je eigen kinders er maar eens moesten slapen."

„Ik heb geen kinderen," zuchtte Elise. Dat eigen kinders, waarop Marks zoo drukte, deed het haar weer voelen.

„Ze zijn te koop, voor je geld, rijkelui's kinders van arme moeders, in de krant."

Een hoog rood vloog over Elise's wangen, ze trilde. Spreken wilde ze, maar er waren geen woorden en Marks stampte met zijn klompen de deur uit, de vuisten gebald.

Zijn vrouw kwam haastig bij Elise.

„Mevrouw is verschrokken! Och, u moet het maar niet kwalijk nemen. Hij is zoo kwaad niet, voor mij en de kinderen is hij heel goed, het laatste stuk zal hij uit zijn mond sparen voor de kinderen, al zal hij met een leeg lichaam naar stad loopen om nog een cent te verdienen. Maar eerbied heeft hij niet, hij gooit er alles maar rauw uit, en hij kijkt niet, wie hij voor heeft.

Sluiten