Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Nón, dokter, wat zol 't wèen met Gait?"

"Het is een ernstig geval, vader, dat mag ik je niet verbloemen."

„Och, dokter, ik wéét't wal, 'n ooider') wil d'oogen wal tóe dóen, as 't met zien kiend nich góed stéet, maer kiek'n mö'j J) toch éénmaal. Ik wéét 't wal. Maer ii mut n móed er in hoold'n en daorum sprek ik maer nich. 't Is 'n geluk, dat hii zöll'n der niks gin gedachten op hef, hii is altied effen opgeruumd en dech datte bettern zal. En wie sprek t er nich ans van met èm."

„Maar Jalink, vind je dat niet onverantwoordelijk? Denk eens dat jij zelf zoo lag, zou je je dan niet willen voorbereiden op den dood?"

„Maer dokter, wii ziend nich Roomsch, da' we de biechte dóet en 'k zol nich wéet'n wat oenze Gait zol hebben, waorum hii 't heuwd nich rustig dale •') kón leggen, as 't zoowied kwam. Hii hef altied n n braven zönne veur ziene oolders ewes, gin oenvertög'n woord kwam in zien 'n moend."

„Zou je niet denken, dat we, al zijn we nog zoo braaf in veel te kort schieten? We komen voor een heilig God te staan om verantwoording van ons leven te doen. Zouden we, als we Gods oog op ons voelen, ons niet schamen over veel zonden? En voor die zonden hebben wij een Verlosser noodig, wij zelf kunnen ze niet van ons wegdoen. Ik zou niet graag sterven, als ik niet wist, dat de Heere Jezus mijn Zaligmaker was."

') ouder. s) moet je. s) neer.

Sluiten