Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

overal den kop tusschen de balken dooi en doen hier vruchtelooze pogingen om naar buiten te komen. Geen hunner komt op het denkbeeld om door het gat in het midden van de vloer de val te verlaten, zoodat het heele gezelschap den volgenden morgen den vogelaar in handen valt.

4. Het do mes ticeeren van den wilden kalkoen.

Wilde kalkoenen kan men met tamme laten paren; men verkrijgt dan een ras, dat zich nauwelijks van het wilde onderscheidt, maar, als men het aan zich zeiven overlaat, langzamerhand weder in het gewone huisras overgaat.

Interessanter zijn nog de pogingen om wilde kalkoenen tam te maken, hun nakomelingen te domesticeeren en dus tot huishoenders te maken. Hierbij is natuurlijk een kruising buiten gesloten. Deze resultaten willen we in het volgende nagaan.

Oude, wilde kalkoenen levend te vangen is, behalve door middel van de in het vorige hoofdstuk beschreven val, niet gemakkelijk. Door de buitengewone waakzaamheid en wildheid van den vogel, komt men zelden in zijn nabijheid. Gelukt dat echter toch in het woud, dan vliegt de troep onmiddellijk in de boomen. Op het vrije veld beweegt zich de kalkoen zoo snel, dat het een ruiter zelden gelukt een vluchtenden troep in te halen.

Het eenvoudigste middel om in het bezit van wilde kalkoenen te komen is wel het wegnemen der eieren, welke men dan door huishoenders laat uitbroeden.

De resultaten van op deze wijze verkregen kalkoenen waren zeer gunstig. De wildheid en schuwheid, die de eerste

Sluiten