is toegevoegd aan uw favorieten.

Fazant, pauw, kalkoen en parelhoen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

juist die, welke het gemakkelijkst en vlug vleesch en vet aanzetten. Een ronde, compacte lichaamsbouw bij niet te lange pooten zijn de uiterlijke kenmerken van deze eigenschap. Ook is het van belang, dat de hen wel levendig, maar tevens zacht van aard is.

5. Paring.

Hoewel de kalkoenen in den wilden staat slechts paarsgewijze schijnen te leven, bewijst du tamme haan zijn liefdediensten aan alle kalkoenhennen van zijn verblijfplaats. Sommige dierkundigen o.a. de Eranschman Cozaux, beweren, dat ééne paring voldoende is om een geheelen leg te bevruchten. Wright zegt zelfs „dat dit bewezen is." Sabel beweert, dat het „waarschijnlijk" is, omdat ook bij de huishoenders een éénmalige bevruchting zich tot een groot aantal eieren uitstrekt. Baldamus schrijft, „dat de ervaring leert, dat, wanneer de hen maar éénmaal bevrucht is, vele en juist de laatst gelegde eieren onbevrucht zijn; men mag echter wel aannemen, dat ééne goede paring 5 & 6 bevruchte eieren geeft."

De wetenschap, dat bij de kalkoenen niet voor ieder ei een paring noodzakelijk is, heeft er toe geleid, dat vele fokkers er zelfs geen haan op na houden, maar sommigen gezaraelijk één. Wright echter, die zooals wij gezien hebben, het bewezen acht, dat één paring voldoende is voor alle eieren, voegt er aan toe: „de fokkers verzekeren, dat, wanneer het aantal hennen voor één haan 20 bereikt, van zulke hennen meestal zwakke jongen koinen."

Anderen, waaronder A. Espanet, houden 1 haan op 6 hennen voorhet beste. „Wij zijn er van overtuigd," zegt deze schrijver, „dat het groot aantal onbevruchte eieren,