is toegevoegd aan uw favorieten.

Fazant, pauw, kalkoen en parelhoen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

geheele jaar door volle vrijheid in hof en veld genieten.

Zoodra de legtijd is aangekomen, wat ieder vogelvriend gemakkelijk aan zijn dieren kan zien, bespied ik mijn kalkoenen van 9 uur 's morgens af, want vroeger denken zij niet aan leggen.

Wanneer dan eene hen onrustig wordt, van tijd tot tijd loktonen laat hooren, zich van het overige gezelschap verwijdert, maar spoedig weer terugkeert en dit telkens herhaalt, dan houd ik zulks voor een zeker teeken, dat de hen de behoefte om te leggen gevoelt. Bij het eerste ei keert zij dikwijls drie tot viermaal terug, telkens van richting veranderende. "Vooral wanneer zij bemerkt, dat zij bespied wordt, zal zij nooit direkt, inaar steeds langs allerlei omwegen de plaats opzoeken, waar zij zich wil gaan neerzetten, of haar oude nest zich bevindt. Daar de vogel alzoo niet mag merken, dat hij nagegaan wordt, zie ik zonder dat het in het oog loopt en als toevallig in de nabijheid van den troep te komen, slechts nu en dan met een heitnelijken blik het gezelschap monsterende. Trots de omwegen enz. vind ik dan spoedig de werkelijke richting, die de verdwenen hen van plan is in te slaan; is zij ergens om een hoek van een schuur uit mijn gezicht, dan volg ik haar als zonder bepaald doel, tot ik ze weer in het oog heb en zij haar plaats gevonden heeft en is gaan zitten. Ook dan nog moet zij ongestoord blijven, men raag zich niet laten zien; daar zij anders zeer zeker, wanneer men zich heeft verwijderd, dat plaatsje weer zal verlaten om een ander op te zoeken; hetgeen niet geschieden zal, wanneer men niets laat blijken.

Heb ik op deze wijze de plaats van het nest gevonden dan kan ik met tamelijk groote zekerheid op alle eieren rekenen, De andere hennen, die gelijktijdig leggen, gebruiken in