Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Al (le tot hiertoe in oogenschouw genomen dichters sloegen oenen vaderlandschlievenden toon aan, en stelden hunne gave ten dienste der politieke Vlaaniselie beweging. l)e letterkunde bleef echter steeds hunne levenszaak.

Jan de Laet (1815—1891) die nu volgens onze chronologische rangschikking aan de beurt komt, was de eenige bij wien de politieke persoon den boventoon op den dichter behaalde; niet bij gebrek aan aanleg, zooals men wellicht zou meenen, maar veeleer omdat hij, in zijne strekkingen, zijnen tijd vooruit was. Zijn eersteling in de literatuur was een romantisch verhaal: „Het Jfuix van Wcsenbekedat hij later zelf in 't donker liet, en nu eene bibliografische zeldzaamheid geworden is. In 1848 verzamelde hij zijne verspreide gedichten in een boekdeel, waarvan hij in 1883 eene tweede uitgave bezorgde, die eene echte openbaring was voor vele lezers; men treft inderdaad in dien bundel stukken aan, die volstrekt modern zijn van gevoel, en de voor-

Sluiten