Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

harer menschelijkheid met zich voerend : niet misdeeld van ziel, niet mismaakt van lichaam. Toch moest men met list een plaatsje voor haar bemachtigen om in te krijten, want er was geen plaats voor haar bij menschenwet. 't Was buiten de wet geboren, het arme wicht. Onder hevige smarten den schokkenden moederschoot uitgeworpen, was haar eerste kreet in onzen vreemden, drukkenden dampkring een overtreding van het wetboek der maatschappij, een euveldaad, hoe gedwongen ook. Wat had het schaap daar te krijten?

Ik verhaal haar geschiedenis op hartstochtelijken toon, maar zij, Marian, gebruikte veel zachter woorden. Zij maakte geen ophef van haar ongeluk. „Mijnheer Leigh zegt terecht, dat dit alles veranderen moet. Dat zal het in den hemel, ja, maar inmiddels zal op aarde wel niemand, behalve hij, een brandnetel met een anjelier gelijk stellen. Sommigen van ons zijn brandnetels en geven reeds aanstoot door te ontluiken. Verlaten wij den vochtigen kant van den muur, dan weet de schoffel ons te vinden." Haar vader verdiende den kost met allerlei werk, dat door knapper werklui veracht werd. Hij hoedde de varkens in de gemeenteweide, plukte hop, hielp den oogst binnen halen, als de regen tot haast drong, en stond nu en dan de drijvers uit Wales bij, wanneer een drift paarden, door het ruwe weer schichtig geworden, zich luid hinnikend rechts en links in den mist stortte. Tusschen dat ongeregelde werk dronk en sliep hij, zijn vrouw mishandelend, als zij bij gebrek aan geld geen drank meer kon koopen. En dan — dan sloeg het schepsel met haar afgebeuld hart het kind op hare beurt. Er is geen schuld op aarde, die, eens in omloop gebracht, niet tegen schuld wordt ingewisseld. Mocht elk, die zondigt, hieraan gedachtig zijn.

Toch leefde en groeide het arme, verstooten kind, dat zelfs in moeders gelaat geen moederlijk geduld

Sluiten