Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

gansche wereld het teeken van haar schande, tot het uwe, waarover gij u nimmer schamen zult?"

De trillende, zachte, fiere, gevoelvolle stem! Hij trad er op toe, nog steeds met uitgestrekte armen, alsof hij haar aan zijn hart tot zwijgen wilde brengen. — „Dat God mij tot Vader zij, zooals ik dit hem zal wezen; dat God mij verlate, indien hij zich ooit bij mij verweesd gevoelt. Ik neem het kind in mijn vaderarmen ; het zal drinken uit mijn glas en slapen op mijn knie en spelen aan mijn voeten; het zal op straat zijn handje in de mijne leggen en niemand zal vragen: „wiens kind is dit?" Het teedere gebaar zal duidelijk genoeg zeggen: „het mijne." — Zij bleef een oogenblik zwijgend staan en daarop zich langzaam en koel tot mij wendend: En gij,;wat zegt gij? Zult gij mij veroordeelen als ik, uit deernis met mijn uitgeworpen kind, de hand aangrijp, die hem en mij wordt toegestoken? Den moed niet heb, hem zonder steun of vriend in een wereld te laten, die zijn moeder gesteenigd heeft? Heb ik het recht niet op dit najaarsgroen in een leven, dat niets dan dorheid voor mij was? Of is het slecht van mij, gebruik te maken van de edelmoedigheid uws neefs en toe te laten, dat hij zijn onbedekte hand in een doornenstruik steekt om een vallend nestje weer ietwat recht te zetten? Gij durft hem niet verzekeren, niet waar, dat wij onschadelijk zijn, al zijn wij ook onschuldig; dat de smaad ons aangedaan, niet aan zijn edel, rein leven zal blijven vastkleven, wat pogingen hij ook doe, om hem af te schudden? Gij zijt mij tot vriendin geweest, wilt gij dit thans hem niet zijn? Gij weet, dat hij uwe vriendschap waardig is. Daarenboven, gij zijt zijn nicht; gij hebt daarom meer recht dan ieder ander, om zijn partij te kiezen. Gij moogt hem duidelijk maken, dat wijl het nestje bedorven en Marian is, wat gij weet dat zij is, de wereld — al wordt zij zijn vrouw — haar geval niet zal begrijpen; niet, dat zij, onteerd, toch eerbaar

Sluiten