Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

oordeel uit over Livingstone's aarzelende manier van doen, als deze bij den huisgodsdienst had vóór te gaan of bidden moest op de wekelijksche bijeenkomsten in de kapel, terwijl zijn haastige aftocht uit het kerkje te Stanford Rivers mede niet onbesproken bleef. Terwijl men er reeds bepaald over dacht hem maar te ontslaan, waren er gelukkig enkelen in de commissie, die voor hem in de bres sprongen en het voorstel deden, nóg eens de proef met hem te nemen. Dit voorstel werd ten slotte aangenomen en weder werden hem verscheidene maanden toegestaan om opnieuw zijn best te doen. Hij werd dus vrij wel als een stoute jongen weer naar Ongar terug gestuurd, mét Moore, voor wien dezelfde beslissing gevallen was. Eindelijk waren beiden er zóó flink op vooruit gegaan dat zij nu voor goed werden aangenomen. Livingstone vertrok thans naar Londen om zijn studiën aldaar voort te zetten. De directeuren hadden nu het plan gevormd om, als hij voor de zending gereed was, hem naar den Engelschen West te zenden. Doch hier kwam hij tegen op. In West-Indië, waar een geregelde dokterspractijk bestond, zou hij als zendeling weinig nut hebben van de medische kennis die hij in deze twee jaar had opgedaan. Hij verzocht daarom, voorloopig met zijn medische studiën te mogen doorgaan, om ze tot een goed einde te kunnen brengen. Zijn gedachten waren toen reeds min of meer op Afrika gevestigd, hoewel hij het idee om naar China te gaan, nog niet geheel en

Sluiten