Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zijn daartoe nog niet geoefende hersenen niet genoegzaam kunnen verwerken, zoodat verstandsverbijstering er het gevolg van was. Men hield veel van hem aan boord en hij begon reeds wat Engelsch te spreken. Hij werd nu geregeld in het oog gehouden, daar Livingstone hem niet in de boeien wilde laten slaan, als hem een krankzinnige bui overviel. Op een avond kreeg hij, toen het schip te Mauritius lag, bij hernieuwing een aanval van waanzin; hij beproefde eerst een der manschappen neer te spietsen, sprong toen over boord en liet zich vervolgens, hoewel hij goed kon zwemmen, met beide handen langs de kabelketting naar beneden onder water glijden. Zijn lijk werd nooit gevonden.

In November zeilde Livingstone door de Roode Zee huiswaarts. Hij had verwacht in Southampton te kunnen landen en daar zijn vrouw en eenige vrienden en bekenden te vinden, om hem te verwelkomen. Doch er gebeurde iets met het schip, dat ernstige gevolgen had kunnen hebben. Dit vond plaats in de nabijheid van de Tunische golf. Nadat men Malta verlaten had, kwam er zeer ruw weder opzetten met geweldige winden, zoodat een der ijzeren kokers, waarin de masten rustten, schuinsweg doormidden brak, waardoor het schip aan wind en golven werd overgeleverd. Toen de wind gelukkig wat was gaan liggen, kwam men daarop in een zeer sterke branding, die het vaartuig naar de rotsen dreef, zoodat de booten gereed gemaakt en geproviandeerd moesten worden en ieder daarin, de vrouwen en

Sluiten