Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

paar weken werden nu besteed om Mevr. Burrup en Mackenzie's zuster naar den „Gorgo" terug te brengen, opdat zij weder naar Engeland zouden kunnen terugkeeren. Het was een moeilijke en zware tocht voor allen en een ieder was dan ook zeer onder den indruk, vooral ook kaptein Wilson, die zoo langen tijd van zijn schip gescheiden was geweest en leven, positie en alles er aan gewaagd had om van dienst te zijn in een zaak, welke zóó treurig was afgeloopen. Dr. en Mevr. Livingstone keerden naar Sjoepanga terug, nadat men eerst weder een veertien dagen op den „Pioneer" had moeten wachten, daar deze door het ongunstige weder gedwongen was geworden de kust te verlaten en het ruime sop te kiezen. Dit lange oponthoud in het ongezondste gedeelte van het jaar en dat, terwijl de koorts onder nagenoeg allen fel en hevig woedde, was een droevige, droevige ramp!

Wij zijn thans genaderd tot het laatste ziekbed en den dood van mevr. Livingstone. Zooals wij weten, was zij in de lente van 1858 aan de Kaap van haar echtgenoot vertrokken en met haar ouders naar Koeroeman medegegaan, waar zij in November van haar laatste kind, Anna Maria, beviel. Daarna was zij weder naar Schotland teruggekeerd om dichter bij haar kinderen te wezen. Een tweetal van deze was op school uitbesteed, en een eigenlijk tehuis werd er dus niet gevormd. Mevr. Livingstone's begeerte om bij haar echtgenoot terug te zijn werd echter ontzettend groot. Niet slechts de neigingen van een lief-

Sluiten