Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zijne offers jaarlijks bij duizenden eischte, niet enkel onder de gevangenen inaar ook onder de beambten der rechterlijke macht van hoogen en lagen rang, als die met hen in aanraking kwamen. De gevangenisbesturen waren alleen verantwoordelijk voor hunne voorzorgen wat betreft het voorkomen van ontsnapping; boeien en ketenen werden daartoe op de meest verschillende en wreede wijze toegepast. In het onderhoud der gevangenen moest worden voorzien door aalmoezen, tot het inzamelen waarvan groote bussen aan den ingang hingen, of door wat de gevangenen zeiven den bezoekers wisten af te bedelen. Zij waren weerloos overgeleverd aan de willekeur, de afpersing, de hardheid van bewakers, die altijd mannen waren, ook in de vrouwenafdeelingen, wat tot afschuwelijke tooneelen aanleiding gaf. Soms kon een gevangene, al was hij vrijgesproken, of al was zijn straftijd om, niet uit de gevangenis wegkomen, omdat hij zijne schuld aan den cipier niet kon voldoen. Toen bij Parlementsbesluit werd bepaald, dat een iegelijk in geval van vrijspraak, onmiddellijk in vrijheid moest worden gesteld, had dit de gelijktijdige in vrijheid stelling ten gevolge van eenige honderden van personen, die tijdens hunne preventieve hechtenis het slachtoffer waren geworden van den door de gevangenbewaarders gedreven woeker l).

i) E. R. Pittman, Eiizabeth Fry, pag. 36.

Sluiten