Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„die niets menschelijks meer hadden, keven, tierden, „elkander de haren uit het hoofd rukten of met een „smerig pak kaarten speelden om eenen inzet van „morsige lappen, die kleedingstukken moesten heeten, „maar nauwelijks hare naaktheid konden bedekken, „heerschte orde en eene gepaste stilte. Eene knap „gekleede vrouw, eene pas aangestelde opzichteres, „bracht mij in eene zaal, waar aan het hoofdeinde van „eene lange tafel eene dame zat, een lid der vereeni„ging. Zij las hardop voor een zestigtal gevangenen, „die aan allerlei handwerk bezig waren. Allen hadden „zij heldere blauwe schorten voor en zij droegen aan „een rood koord een nummer. Zij stonden op om te „neigen, toen ik binnen kwam en gingen op een ge„geven teeken weder ordelijk zitten. In plaats van den „grijnslach, van de spottende, wraakgierige blikken, „die ik vroeger van haar opving, zag ik op haar gelaat „eene uitdrukking van ernst en van rust, die duidelijk „aantoonde, dat eene verandering in haar had plaats gegrepen , eene verandering, die innerlijk even groot moest „zijn als die in haar uiterlijk optreden .... In andere „zalen, waar ik mij vervolgens ook heen begaf, „heerschte het oude, woeste leven nog in volle kracht.

m Een aantal nieuw veroordeelden werd juist

„binnen gebracht en door hare lotgenooten ingehaald „met gejuich. De zonde leidt ook tot verbroedering."

Toen de eerste maanden om waren en de gevolgen

Sluiten