Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

die Mrs. Fry begon te ontvangen uit alle deelen van het Rijk: van dames, die een soortgelijke vereeniging als de hare wilde stichten, van magistraatspersonen, die gegevens ter vergelijking verlangden, van hooggeplaatste beambten bij de rechterlijke macht, die om inlichtingen vroegen.

Dat Mrs. Fry heeft gehandeld onder den invloed van het voorbeeld gegeven door den philanthroop John Howard, die in Engeland de eerste is geweest om eene verbetering van het gevangeniswezen na te streven, blijkt nergens, noch uit haar dagboek noch uit hare brieven, al kan zij er in haren meisjestijd, John Howard stierf in 1790, over hebben hooren spreken. Zoo zij diens werk al heeft voortgezet, heeft zij het onbewust gedaan. John Howard's werk was te niet gegaan met zijnen dood. Zijn tijd kende nog niet de kracht van het vereenigingsleven, waardoor de verwezenlijking van een denkbeeld, het bereiken van een doel, niet langer afhankelijk blijft van het leven van den enkeling. In den loop der 18de eeuw gingen tal van schoone ondernemingen uit van het individueele streven van bijzondere personen om met hun afsterven weder te verdwijnen; en al werd er, zooals vaak gebeurde, eene stichting van gemaakt, zoo bleef de geest der grondleggers daarin zelden voortleven, werd er veeleer in versteend. De 19de eeuw, in het begin waarvan Mrs. Fry is opgetreden, heeft de waarde van organisatie door ver-

Sluiten