Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

in Protestantschen vorm.1) Wat zij thans wilde, dat was de ziekenverpleging verheffen tot een vak, een beroep, niet enkel door practische oefening volgens de oude zinspreuk: al doende leert men; maar door systematische, gezette opleiding, door studie, langs wetenschappelijken weg. En beschikte men eenmaal over een voldoend aantal goede krachten, die, niet gebonden door eenige gelofte, in maar niet buiten de maatschappij zouden staan, dan moesten die worden uitgezonden tot eene hervorming en reorganisatie dier broeinesten van besmetting en holen vol ellende, zooals de gasthuizen dier dagen met recht waren te noemen. „Wie onze „gasthuizen kent," had Florence Nightingale reeds vroeger in hare brochure over Kaiserswerth geschreven, „wie onze gasthuizen kent, weet, dat zij eigenlijk niets „anders zijn dan kweekplaatsen van onzedelijkheid en „onbetamelijkheid; en hoe kan dat ook anders, als „vrouwen van verdachte zeden er worden toegelaten „als verpleegsters en dan nog erger worden dan zij

„waren door den omgang met mannelijke patiënten

„de verpleegsters drinken er, slapen des nachts en „verwaarloozen hunne zieken."2)

De stoffelijke middelen ter verwezenlijking van haar ideaal lagen thans in hare hand; de publieke opinie

!) Sara Tooley. The History of Nursing in the British Empire, pag. 58. *) Nutting and Doek. A History of Nursing. Vol. II. pag. 180.

Sluiten