Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

leven, van wandelen en paardrijden, van haar verkeer in eenen zeer innigen familiekring, waarin welhaast geene andere schaduw viel dan het scheiden van zusters, die heen trokken om eenen echtgenoot te volgen, ééne van haar zelfs naar China, „en China scheen „toen nog zoo oneindig veel verder weg dan thans," teekent Mrs. Butler aan, — hoe lief en dierbaar haar ouderlijk huis haar wezen mocht, zij werd toch vaak gedrukt door sombere gedachten, door eene worsteling met vragen, waaraan voor eenen ernstigen geest geen ontkomen is. „Er kwam zelfs een tijd, dat het „eene ware obsessie werd," verklaarde Josephine later.') „Het scheen mij toe, dat alles verkeerd ging in deze „wereld. Door een wonderbaar voorgevoel aanschouwde „ik, nog eer mijne oogen de werkelijkheid van het „leven hadden aanschouwd, een hartverscheurend visi„oen van de ellenden dezer aarde, van onrecht en „ongelijkheid, van wreedheid van mensch tegenover „mensch, van den man tegenover de vrouw. Er kwam „een duisternis over mijnen geest; en om mijnen „zielsangst te stillen, gevoelde ik behoefte om den „last, waaronder ik gebukt ging, neder te leggen aan „de voeten van God, wiens naam immers, naar men „mij had gezegd, Liefde was. Maar ik vreesde dien „God, ik ontvluchtte Zijne tegenwoordigheid, tot ein-

') Josephine E. Butler. Souverr.irs et Pensées, pag. 234.

Sluiten