Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„als werden zij afgeweerd door eene onzichtbare

n macht Ondertusschen werden van buiten af de

„glazen ingeworpen en scherven glas vlogen om ons „heen. Op ééns vatten wij goeden moed, want in de „opening van het valluik verschenen de gehelmde hoofden van drie politie-agenten, en wij meenden gered "te zijn. Maar neen. Zij keken een oogenblik grinnikend rond en verdwenen toen weder. Ik werd flauw „van angst, toen ik dat zag, en meende, nu was alles „verloren. Mrs. Wilson fluisterde mij toe: „Laat ons „„God bidden ons te helpen en recht op den uitgang " „afstormen." Drie sterke arbeidersvrouwen plaatsten „zich voor ons en zonder dat ik recht weet hoe, baan„den wij ons eenen weg naar de opening bij het val1'luik. Daar nam ik dadelijk eenen sprong naar beneden. '.Gelukkig kwam ik licht neder en spoedig bereikte ik „met Mrs. Wilson den openbaren weg, waar de woestelingen ons geen geweld durfden aandoen. Daar zij „het enkel op mij en op een paar andere dames hadden ".begrepen, bleven de andere vrouwen, toen wij eens „weg waren, verder ongemoeid. Wij gingen terstond ",terug naar ons hotel, waar men ons raadde onze vensters te sluiten en het licht af te draaien uit vrees voor „het grauw; maar de inwoners van Pontrefact waren „zoo geërgerd over wat er was gebeurd, dat zij toestroomden om ons te zien en te hooren. Het hotel „was in een oogwenk tot berstens toe gevuld door

Sluiten