Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Wij hadden verwacht, dat als de eind-moties in „stemming kwamen, een werkelijke strijd zoude ontbranden. En zoo is het ook gebeurd. Donderdag „begon het debat er over. Onze trouwe arbeidsters „hielden goede wacht, ieder in hare sectie. Eerst was „er een bedenkelijk conflict in de sectie voor Staatshuishoudkunde. Toen moest er worden gestemd in de „sectie voor Wetgeving in eene stampvolle zaal, waar „Professor Hornung presideerde. Het debat duurde „drie volle uren. Er waren juristen aanwezig, die op „het oogenblik werkzaam zijn aan eene herziening van „het Zwitsersch Wetboek van Strafrecht, en een van „hen, een nog jonge man, en een beslist bestrijder „van ons doel, sprak uitstekend. Er volgde een stormachtig tooneel, dat door den president met moeite „werd bedwongen. Allerlei personen spraken tegelijk „in verschillende talen en van alle kanten hoorde men:

„Je demande la parole." Om één uur, toen

„wij allen flauw en hongerig waren geworden en onze „kelen droog door de hitte en het stof in de zaal, „kwam een Italiaansch advocaat aan het woord en verklaarde, dat ieder onderdeel nog niet voldoende was „toegelicht. De president ontstelde, want hij had ge„meend, dat de stemming nu eindelijk kon beginnen. „Een wild geroep van: Stemmen! Stemmen! rees op „en in dat gewoel trachtte de President de motie voor „te lezen. Maar eenigen van de Zwitsersche en Duitsche

Sluiten