Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

als bij instinct, dat er iets niet in den haak was, wanneer de Staat zulke maatregelen gedoogde, laat staan begunstigde. Hij stond op dit punt echter alleen: een brochure, die hij over dit onderwerp uitgaf, werd doodgezwegen en het optreden van Mrs. Butler begroette hij dan ook als het aanbreken van eene nieuwe, betere era1). In 1877, aan den vooravond van het internationale congres te Genève werd hij bij zijn overlijden in zijnen arbeid te Steenbeek opgevolgd door Ds. H. Pierson, die aanvankelijk voor het congres niet veel sympathie gevoelde. „Ik had altijd eenen afkeer gehad," schrijft hij, „van alle „reglementeering en had eenen afschuw van het denkbeeld reeds van georganiseerde ontucht; maar ik had „den indruk, dat het congres de kern der zaak niet „ging vatten, die zaak meer van een algemeen men„schelijk dan van een Christelijk standpunt behandelen „ging. Tot de beginselen, die het congres voorop „stelde, behoefde ik niet te worden bekeerd: die hing „ik aan sedert lang reeds; maar ik keerde van het „congres terug overtuigd, dat het vraagstuk nog vele „malen ingrijpender, nog vele malen belangrijker was „dan ik het mij had gedacht." Voortgaande in de richting reeds door Ds. Heldring in diens brochure, die hij nu weder onder de aandacht van het groote

') Josephine Butler. Personal Reminiscences of a great Crusade. pag. 180.

19*

Sluiten