Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

regelt haar passen en verhaast of vertraagt de maat. Woorden, voor deze soort scènes geschikt, wekken haar nog meer op; zij schijnen dronken: het zijn waanzinnige bacchanten. Op zoo'n oogenblik geven zij zich, alle ingetogenheid vergetende, geheel aan de wanorde harer zinnen over." De Hebreeuwen, voor wie door een lang verblijf in Egypte de gewoonten van dat land een tweede natuur waren geworden, hadden ook Almeën. Het schijnt dat zij te Jeruzalem evenals te Cairo les gaven aan de vrouwen. Markus heeft een geschiedenis bewaard, die bewijst welke macht de Oostersche dans over het hart der menschen uitoefende:

Herodes-Antipas vierde zijn geboortedag met een kwistig feestmaal, waarop hij de hoofden van het volk, de tribunen en de vorsten van Galilea verzameld had. Terwijl de gasten aan tafel zaten, kwam Salomé, de dochter van Herodias, binnen en danste voor hen volgens de wijze van het land. Het geheele gezelschap juichte de bevalligheid toe, die zij ten toon gespreid had. De koning zwoer in verrukking, dat hij haar geven zou, wat zij verlangde, al ware het de helft van zijn rijk. Door haar moeder opgestookt, vroeg de jonge Salomé het hoofd van Johannes den Dooper, en verkreeg het.

De Almeën wonen tegenwoordig nog de huwelijksfeesten bij; zij gaan, op instrumenten spelende, voor de bruid uit. Maar de voorname Almeën gaan slechts bij de vorsten en bij de rijken en laten haar uitvoeringen duur betalen. Een dichter heeft voor haar deze verzen geschreven, die slechts een vrije vertaling zijn van de Oostersche ode:

Kom dan, hemelsche Almee,

Mijn welbeminde Houri;

Kom bij 't vallen van den dag Onder den ouden vijgeboom.

De zoete geuren en de zang van den Moor,

Fathma! Fathma! doen mij van liefde droomen.

Sluiten