is toegevoegd aan uw favorieten.

De prostitutie bij de volken der Oudheid

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

die pornotropos genaamd en belast waren met de verantwoordelijkheid van de inrichting tegenover de schatkist en met den prijs, die elk dezer meisjes van hare klanten kon eischen. Dit tarief, Mesthoma (loon) of Empolai (winst) genaamd, bedroeg nu eens 8 chalkai (8 centen) dan weer 2 diabolai (31 centen). De dichter Philemon, van het nut dezer instelling doordrongen, drukt zich als volgt over de dictérions van Athene uit: „O Solon, gij zijt waarlijk de weldoener van het menschelijk geslacht geweest; want men zegt, dat gij de eerste zijt, die aan een zaak gedacht heeft, welke zoo voordeelig voor het volk of juister voor het algemeen welzijn is. Ja, met reden zeg ik dit, als ik onze stad vol jonge mannen zie met een opbruisend gestel, dat hen tot onduldbare buitensporigheden zou voeren. Daarom hebt gij vrouwen gekocht en ze in woningen geplaatst, waar zij, van alles voorzien wat zij noodig hebben, beschikbaar zijn voor wie haar hebben willen."

Spoedig werd de opgang, dien de stedelijke dictérions maakten en de behoefte van de mannelijke bevolking der stad, gevolgd door de stichting van de vrije dictérions, door de particuliere nijverheid opgericht en bestemd om met de eersten te wedijveren. Men zag dus een groot aantal dictérions onder goedkeuring der overheid en onder den naam van kapaleia verrijzen in de voorsteden en langs de Pireus. Eenige kroegen, in den omtrek van de haven gelegen, hadden evenzoo een zeker aantal vrouwen ten gebruike voor haar clientèle. Maar daar de prostitutie als een handel of een nijverheid beschouwd werd, waren deze inrichtingen aan een belasting onderhevig. Alle jaren werd de verpachting der vrije dictérions, dat is de belasting op de prostitutie, Thelos pornicon, in veiling gebracht door de opzieners over

6