is toegevoegd aan uw favorieten.

De prostitutie bij de volken der Oudheid

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dagen en nachten waren aan een lectuur gewijd, die zuchten en zenuwtrekkingen bij haar opwekten, die 's nachts in vurige droomen veranderden en haar de tafereelen schetsten, in haar verbeelding gezien. Aan Cercola van Andros gehuwd, werd zij spoedig weduwe, (omstreeks het jaar 590 voor de gewone tijdrekening). Wijsgeer en dichteres kwam zij door een toenemende verbijstering harer verbeelding en harer zinnen ertoe zich te overtuigen, dat de liefde van vrouwen onderling verheven was boven de physiologische liefde.

„Zij was schoon," zegt Plato. En Mevr. Dacie, die haar leven geschreven heeft, schetst haar aldus: „Het karakter van het hoofd van Sapho, zooals het op de oude medailles voorgesteld is, toont een buitengewoon erotisch gestel. Sapho was bruin en klein; haar zwarte oogen schoten vlammen.

In de redevoeringen, die zij tot hare leerlingen en beminden over de Lesbische liefde hield, lag ongelukkig een overredende welsprekendheid, die haar talrijke volgelingen maakte, waaronder: Amyctene, Athys, Cydno, Anagore, Phyrrine, Andromede en „honderd anderen; zegt zij, die ik niet zonder mij te bezondigen bemind heb."

Atque Alioe centum, quar non sine crimine amavi.

De ouden waren eenstemmig in de bewondering van de geestdrift en den gloed, die in de verzen van Sapho schitterden ; zij noemden haar de tiende muze, wat aan Lebrun doet zeggen;

Sapho sliep met de muzen,

Zij was bijna haar minnaar.

Wat zeker het schoonste is in de fragmenten van haar